Bir bor ekan, bir yo‘q ekan qadim zamonda odamlar tinch totuv yashab yurgan vaqtda yurtga o‘lat tarqalibdi

Bir bor ekan, bir yo‘q ekan qadim zamonda odamlar tinch totuv yashab yurgan vaqtda yurtga o‘lat tarqalibdi. Shifokorlar himoyalangan holda kasallikka qarshi kurashishni boshlashibdi. Bemorlar ko‘pligidan shifokorlarga ham kasallik yuqib, ko‘p shifokorlarni olib ketibdi. Odamlar 6 oy davomida uydan chiqmay yashashga majbur bo‘lishibdi. Kunlar o‘tgan sayin odamlar yegulik zaxirasi tugay boshlabdi. Shunda yurt podshosi hamma kasallikdan o‘zini himoya qilgan holda o‘z kunini ko‘rsin, deb uydan chiqishga ruxsat berishibdi. 6 oy davomida maktablar ham faoliyati to‘xtab qolgan edi. Katta tanaffusdan so‘ng o‘qituvchilar ham ishga sho‘ng‘ishibdi. Eng qizig‘i shifokorlarga o‘xshab o‘qituvchilar himoyalanmabdi, lekin biror bir o‘qituvchi bu kasallikka chalinmabdi.
O‘qituvchilar 1 ta sinfni 2 smenada o‘qitishsa ham, ertalabdan kechgacha tik oyoqda nonushtasiz, niqobsiz yursa ham kasallik ularni chetlab o‘tibdi. Olimlar hayron bo‘lib, sababini topa olishmabdi. Buning sababini faqatgina o‘qituvchilargina bilar ekan. Chunki ular yillar davomida paxta dalasida toblangan, stadionlarni tozalab tolmagan, yo‘llarni supurib charchamagan, mahallalar kezib odamlarning ro‘yxatini tuzib chiqqan, uyum-uyum hujjat tayyorlagan, ertayu kech daftar tekshirgan, joni temir inson ekan. Bunday fidoyi insonlarni Alloh ham o‘z panohida xar qanday balo qazolardan saqlar ekan...

© Xalq og‘zaki ijodi